کار با Validation Rule در اکسس به همراه مثال های کاربردی

validation rule  یکی از قابلیت های کاربردی و مهم است که در حین طراحی جداول در اکسس می توانید از آن استفاده ببرید  validation rule در واقع این امکان را برای شما فراهم می آورد که برای هر کدام از فیلدهای اطلاعاتی مربوط به جداول خود قوانینی را در نظر بگیرید تا کاربر فقط در چارچوب قوانین شما قادر به ورود اطلاعات به این فیلدها باشد . 

این کار موجب می شود که امکان بروز خطا در ورود اطلاعات از سوی کاربر را تا حد زیادی کنترل نموده و احتمال وقوع خطاها را تا حد صفر کاهش دهید . 

بطور کلی اطلاعاتی را که شما می توانید در یک جدول اکسس ذخیره نمایید شامل موارد زیر است 

  • متن ها و نوشته ها 

بعنوان مثال اگر شما از کاربر نام و نام خانوادگی ، محل تولد ، آدرس محل سکونت میزان تحصیلات و … را بخواهید کاربر این اطلاعات را در قالب نوشته ها در اختیار برنامه شما قرار می دهد . 

  • اعداد و ارقام 

اطلاعاتی از قبیل سن ، میزان قد ، شماره تلفن، کد پستی و …. مواردی هستند که می توان آنها را در قالب اعداد و ارقام از کاربر دریافت نمود . 

  • تاریخ 

تاریخ تولد ، تاریخ ازدواج، تاریخ استخدام و ….. را نیز می توان با فرمت تاریخ از کاربر دریافت نموده و در جداول ذخیره نمود . 

 

 برای توضیح بهتر مطلب جدول زیر را در نظر بگیرید .

validation rule

 

مطلب مرتبط : نحوه تنظیم فرمت Auto Number  بصورت متن و عدد 

 

در جدول فوق با  هر سه طیف داده شامل متن  ، عدد  و  تاریخ  سر و کار داریم . 

حال اگر بخواهیم ترتیبی را فراهم آوریم که در  هر فیلد کاربر فقط اطلاعات مرتبط با همان فیلد را وارد نماید یعنی کاربر در فیلد مربوط به معدل فقط  بتواند عدد را وارد نماید و قادر به وارد کردن متن نباشد باید به سراغ قابلیت Validation Rule  برویم . 

در این سری از  آموزش ها  به طور مفصل در خصوص نحوه تعیین قواعد مد نظر خودمان برای هر نوع داده خواهیم پرداخت . 

 

  • تعیین قواعد اعتبار سنجی برای داده های متنی 

 ما برای ایجاد قواعد مورد نظر خودمان برای فیلدهایی که قرار است فقط حاوی متن ها باشند از تعدادی از علائم و عبارات استفاده می کنیم.

از آنجا که هر کدام از این علائم و عبارات برای اکسس دارای معنا و مفهوم خاصی هستند بنابراین ما نیز باید با مفهوم هر کدام از آنها بخوبی آشنا شویم تا بتوانیم با استفاده درست از آنها در محل های مناسب اکسس را در انجام آنچه که ما می خواهیم برایمان انجام دهد را به خوبی راهنمایی نماییم .

پس در گام نخست با این علائم در جدول زیر آشنا می شویم .

 

                      عنوان کاراکتر                                   شرح  کاربرد 

 

                      Like                                  از این عبارت برای شناساندن عبارت شرطی به اکسس استفاده می شود 

                     NOT                                   این عبارت عملکردی مخالف عبارت LIKE  دارد 

                  And,Or,in                               از این عبارات برای تعیین چند شرط بطور همزمان استفاده می شود .

                       ؟                                      این علامت حکم یک کاراکتر(شامل حروف – اعداد- و دیگر علائم ) را دارد . 

                                                             این علامت به مفهوم  استثناء می باشد .

                       #                                      این علامت صرفا نماینده   یک عدد یا یک رقم  می باشد .

                      [ ]                                      این علامت برای مد نظر قرار دادن  تعدادی  از کاراکترها   می باشد .

                       _                                       این علامت برای ایجاد    یک محدوده از  کاراکترها   استفاده می شود  .

                       *                                        این علامت می تواند  نمایانگر   چندین کاراکتر   می باشد .

 

  • کاراکتر  ؟

این  علامت  نشان دهنده یک کاراکتر  می باشد . دقت کنید که منظور از کاراکتر می تواند یک حرف ، یک عدد ، یک علامت خاص مثل @-#-$ و …. باشد.  کاربرد این کاراکتر برای این است که معین نمایید که کاربر حداکثر چند کاراکتر  را  وارد کند .

بعنوان مثال  با قرار دادن  ؟؟؟ در قسمت  validation rule  کاربر فقط می تواند  سه کاراکتر از هر نوعی را در فیلد درج نماید .

فرض کنید می خواهیم کاربر بیشتر از ۴ کاراکتر  را در فیلد مربوط به نام نتواند وارد نماید . برای این منظور به این صورت عمل می کنیم  :

همانطور که می بینید کافی است در قسمت Validation Rule  به جای تعداد حروفی که مدنظر داریم از علامت سوال استفاده کنیم .

مسلما اگر کاربر به جای ۴ حرف  یا  ۴ عدد   تعداد کمتر یا بیشتری  کاراکتر را وارد نماید اکسس از کاربر خطا گرفته و پیغامی را که ما برای اکسس در قسمت Validation Text  وارد کرده ایم را به عنوان راهنما به کاربر نمایش می دهد .  

دقت کنید که این عبارت کنترل نمی کند که کاربر حتما از حروف برای وارد کردن اطلاعات استفاده کند . 

  • عبارت Like 

این عبارت اپراتوری  است که به اکسس می گوید نوشته ای که توسط کاربر وارد این فیلد می شود ،  باید شبیه الگویی باشد که اینجا مشخص می کنیم. 

  • عبارت NOT

این عبارت عملکردی مخالف LIKE  دارد به گونه ای که با استفاده از عبارت Like به اکسس می گوییم که عبارت وارده باید شبیه الگوی تعریف شده باشد اما اگر نخواهیم که با الگوی ما شباهت نداشته باشد از عبارت NOT استفاده می کنیم . 

 

  • عبارات  And,Or,in

هرگاه بخواهیم برای  کاربر بیشتر از یک قانون جهت ورود اطلاعات تعیین کنیم از این عبارات استفاده می کنیم . به این صورت که :

  • اگر برای ورود اطلاعات در یک فیلد دو شرط مد نظر داشته باشیم و در عین حال کاربر ملزم باشد که هر دو شرط را رعایت کند بین این دو شرط از عبارت And  استفاده می نماییم . 
  • اگر دو یا چند شرط داشته باشیم ولی لازم نباشد که کاربر همه شرطها را رعایت نماید در بین این شرط ها از عبارت OR  استفاده می شود . 
  • اگر بخواهیم ورود اطلاعات از سوی کاربر را محدود به اطلاعات مشخص یا محدوده ای از اطلاعات نماییم از عبارت IN استفاده می نماییم .  

 

  • کاراکتر !

این کاراکتر عملکردی بر خلاف عبارت IN دارد به این ترتیب که با استفاده از عبارت IN تعیین می کنیم که کاربر فقط بتواند یک از مقادیری که ما برایش تعیین می کنیم را وارد نماید اما اگر بخواهیم کاربر را از استفاده از مقادیر خاصی باز داریم باید قبل از این مقادیر از علامت ! استفاده کنیم . 

مثال های مربوط به  این اپراتور را در ادامه همین مطلب خواهیم دید.  

  • کاراکتر #  

این کاراکتر صرفا نمایانگر یک عدد یا یک رقم می باشد . با این کاراکتر می توان کنترل نمود که کاربر اولا فقط مجاز به وارد کردن عدد باشد در ثانی کنترل کنیم که عدد وارد شده دارای چند رقم باشد . 

بعنوان مثال اگر از کاربر بخواهید که کد ملی خود را وارد نماید از آنجا که کد ملی فقط حاوی ارقام است و اینکه کد ملی وارده حتما باید ۱۰ رقمی باشد کافی است در قسمت  Validation Text  به تعداد ۱۰ بار این کاراکتر را وارد نمایید

“##########”   Like 

 

  • کاراکتر های  []   و  –   

با استفاده از این دو کاراکتر می توانیم محدوده ای از کاراکترها را به عنوان داده های معتبر برای کاربر تعیین کنیم .

بعنوان مثال اگر بخواهیم کاربر فقط از دامنه اعداد بین ۱ تا ۵ استفاده کند به این صورت عمل می کنیم . 

“[۱-۵]”   Like 

 در این حالت کاربر نمی تواند اعدادی بالاتر از ۵ و پایینتر از ۱ را وارد نماید در غیر اینصورت با خطا مواجه می شود .

 

  سایر مثال های کاربردی برای اعتبار سنجی داده ها از نوع متن 

 

نکته ای که باید در نظر بگیرید این است که معمولا برای ایجاد قواعد اعتبار سنجی باید از ترکیبی از این اپراتورها و عبارات استفاده کرد تا نتیجه نهایی برای ما بدست آید . 

در اینجا مثال های متعددی از نحوه تعیین قوانین اعتبار سنجی با استفاده ترکیب عبارت های شرطی که در بالا در خصوص عملکرد آنها توضیح داده شد آورده می شود که می تواند به عنوان الگویی در  تعیین سایر قواعد و قوانین کاربرد داشته باشد . 

 

  • برای اطمینان از اینکه کاربر فقط بتواند از حروف در یک فیلد استفاده کند .

“*[ا-ی !]*”   Not Like 

 

  • برای اطمینان از اینکه کاربر فقط حروف فارسی  را وارد کند اما در عین حال طول عبارتی که وارد می کند بیشتر از ۵ حرف نباشد .

 

Like “*[ آ-ی]*” And Like “????”

 

 

 

 

 

 

آموزش اکسس2016 بازدید : 55 views ۱۲ شهریور, ۱۳۹۷ ۰